the have every thing

شاگردی از استادش پرسید: عشق چست ؟ استاد در جواب گفت: به گندم زار برو و پر خوشه ترین شاخه را بیاور اما در هنگام عبور از گندم زار، به یاد داشته باش كه نمی توانی به عقب برگردی تا خوشه ای بچینی... شاگرد به گندم زار رفت و پس از مدتی طولانی برگشت. استاد پرسید: چه آوردی ؟ باحسرت جواب داد:هیچ! هر چه جلو میرفتم، خوشه های پر پشت تر میدیدم و به امید پیداكردن پرپشتترین، تا انتهای گندم زار رفتم. استاد گفت: عشق یعنی همین...! شاگرد پرسید: پس ازدواج چیست ؟ استاد بهسخن آمدكه : به جنگل برو و بلندترین درخت را بیاور اما به یاد داشته باش كه باز هم نمی توانی به عقب برگردی... شاگرد...

در باران ... همه تندتر راه می روند ! تنها منمکه ایستاده ام وبا چشمانم به تو فکر می کنم ! ...

کاش میفهمیدی هربار که میگویم خداحافظ؛ دوست دارم دستم را محکمتر بگیری و بلندتر بگویی بمان؛ نه اینکه شانه بالا بیندازی و آرام بگویی هر طور راحتی...

با من لج نکن بغض نفهم... اینکه خودت را گوشه دلم قایم میکنی چیزی را عوض نمیکند، بالاخره یا اشک میشوی در چشمانم؛ یا عقده در دلم......

...

...